Ostatnio wszystko dzieje się tak szybko.. Zanim zdołam się zorientować, że to, co trwa jest dla mnie dobre, to znika. Przychodzi znów nowe, nieznane..

Lubię nowości, pęd, ciągłe dopasowywanie. Ale czasem mam ochotę zatrzymać to, co tak mi się spodobało. Już tęsknię za tym, co było tydzień temu, za tym, co miałam, a teraz już mi tego brak.

Ludzie.. Nowi, wspaniali, na chwilę. Znikają, przychodzą nowi, niektórzy zostają, inni wracają, jeszcze inni uciekają. A mi wciąż brakuje odwagi, by mówić Wam, jakie ogromne znaczenie macie dla mnie, w jakim oszalałym tempie bije moje serce na Wasz widok. Tak trudno mówić o uczuciach, a to takie ważne!

Chwilo wróć i zostań, bym mogła poczuć szczęście, przez chwilkę..

Bo kocham życie, mimo wszystko

Dlaczego ludzie tak pochopnie oceniają innych? Nie znając ich, ba.. Nie widząc ich nawet na oczy. Za to z łatwością wydają opinie na ich temat, takie krzywdzące i niesprawiedliwe. 

Usłyszałam dziś, że Anioł o którym pisałam, "może mieć złe intencje", a ja sama jestem naiwną i głupią dziewczynką, która daje się wmanewrować w nieczyste układy... 

Nie mam pięciu lat, znam realia, znam trochę świat, znam Jego! I mogę ręczyć głową za Jego uczciwość i czystość zamiarów. Musisz się pogodzić z tym, że jeśli masz do kogoś zaufanie, przyczepią Ci łatkę naiwniaka. 

Nie mam zamiaru ufać tylko sobie i żyć tylko dla siebie! Nie pozwolę też, by ktokolwiek obrażał taką osobę jak On podjrzewając o niewiadomo co... 

"Bo jest paru ludzi, bo jest jest parę w życiu dobrych chwil..."

Masz czyste serce, bo masz przejrzyste oczy (piękne zresztą). Ufam Ci, a Ty mnie nie zawiedziesz.. Wiem to;)

Anioł... 

Kolejny już!

To zdarza się tak baardzo rzadko! Ja spotkałam dopiero trzecią taką osobę w swoim życiu, a trochę już żyję.. Widzisz taiego człowieka, coś jest w nim takiego fascynującego, choć trudno to sprecyzować. Lubisz go, coraz bardziej, jakaś siła ciąnie Cię w Jego kierunku, a kiedy już jesteś bardzo blisko, czujesz spokój, radość... Aż chce się żyć! Jak mogłam pomylić z zauroczeniem, tą magiczną siłę przyciągania. Nie zorientowałam się od razu, pech, że to w facecie jest to, czego od szukam w ludziach, a co ta nieczęsto udaje się w nich zauważyć. Tym razem bedzie inaczej, nie dam Mu odejść, będę karmiła się Jego blaskiem, jak najdłużej się da! Dwoje poprzednich zniknęło, znalazłam Tego. 

Szukajcie a znajdziecie. Takich aniołów musi być więcej! Jak poczuć, że to On? Tej siły nie da się pomylić z niczym innym. A przy tym uczuciu zakochanie wydaje się takie... banalne, przyziemne, niestosowne. Anielkość, boskość, piękno duszy, coś niesamowitego...

Musiałam o tym komuś powiedzieć, nawet samej sobie. By poczuć się lepiej, uspokoić oszalałe ze szczęścia serce. Proszę, nie daj mu odejść... Nie zepsuj tego..

Najciekawsze, ze to facet jakich mało, można kochać na zabój. A tu takie czyste, świeże i pozbawione erotyzmu uczucie. Czyżby tak wyglądała miłość duszy, ta którą Platon plasował na najwyższym podium? Piękne, niesamowite, wórcze i porywające..

Chcę żyć, mimo tylu złych rzeczy... Znów widzę tęczę, dziękuję R.!